Rincón

Kralendijk mag dan de hoofstad zijn van Bonaire, Rincón is verreweg de oudste nederzetting. Het werd al in de16e eeuw gesticht door de Spanjaarden. De ligging is wat ongewoon voor dit soort koloniale nederzettingen want gewoonlijk liggen die aan zee. Rincón daarentegen ligt in het Noordwesten van Bonaire in heuvelachtig gebied dat overgaat in het Washington-Slagbaai National Park.

Vrij vertaald uit het Spaans betekent Rincón “Uithoek”, en dat mag letterlijk genomen worden want het ligt inderdaad in de uiterste uithoek van Bonaire. De Spanjaarden hebben destijds heel bewust gekozen voor deze plek: de nieuwe vestiging moest uit het zicht blijven van vijandige mogendheden. Toen de Spanjaarden vertrokken werden alle inwoners van Rinçon (en heel Bonaire) als arbeidskrachten weggevoerd. De Nederlanders namen de plaats in van de Spanjaarden en haalden uit Afrika slaven voor o.a. de zoutwinning. Ook zij werden gehuisvest in Rincón. De loopafstand naar de zoutpannnen bedroeg in die tijd ongeveer 10 uur en mede daarom moesten de slaven in de directe nabijheid van de zoutpannen overnachten. De slavenhutjes langs de kust bij de huidige zoutpannen zijn tegelijkertijd monument én aanklacht tegen de onmenselijke levensomstandigheden van de slaven.

Rincón staat te boek als één van de meest authentieke plaatsen van de Nederlandse Antillen. Het telt slechts ongeveer 3000 inwoners. Toeristische voorzieningen zijn er nauwelijks en dat maakt het dorpje des te aantrekkelijker.

Bijzondere aandacht verdient de wekelijkse markt op zaterdag en na de markt is een bezoekje aan Rose Inn voor een hapje of een drankje eigenlijk een “must”. En wie toevallig tijdens Koninginnedag of Carnaval op Bonaire is moet beslist even Rincón aandoen want het simpel bijwonen van die uitbundige feesten is al een feest op zich!
Even buiten Rinçon is een uitkijkpunt met een fantastisch uitzicht op Rincón en wijde omgeving.